Değişen insan!

Geçenlerde kendimi çok kötü hissettim. Bir anda derin bir bunalımın içinde buldum kendimi, her şey, herkes o kadar anlamsız geldi ki?
Sonra eve gittim, güzel bir iftarın ardından çay içme faslına sıra gelince bir de baktım ki içimdeki o karamsar tufan dinmiş, ben yeniden mutlu oluvermişim.
Hayat gerçekten de ilginçtir.
Karamsarlık, davetsiz bir misafir gibi gelip içinize oturuveriyor ama siz hiçbir şey yapamıyorsunuz.
Rabbim sana şükürler olsun!
Bu birkaç gündür çok yoğun günler geçirdik. Onları anlatmak isterim ama müdürümün yine kıllığı tuttu, habire iş yüklüyor.
Ne vakit çıkışımı istesem aynı şeyi yapıyor. Hayır, tazminatımı bırakmaya hiç niyetim yok, onu alıp gideceğim!
Öyle işte...
Diyor ki, dur birlikte gidelim! İki yıldır duruyorum be bre!