Şerh

Deminki yazıda arkadaşımın annesine, "Senin oğlunu ben işe aldırdım. Benim burada çalıştığımı nasıl bilmezsin" tarzında bişey demiştim ya...
Yine sanki yanlış anlaşıldım gibi geldi bana... Öncelikle niye bunu söyledim biliyor musunuz?
Çünkü bu kadının bana karşı inanılmaz bir kıskançlığı vardı. Eskiden de biliyordum. Fakat son görüşmemizde öyle davranınca ben de bir kez hıncımı alayım dedim. Yani bir ihtiyarı acıtmak istemezdim ama o bunu çok istedi.
Ben onun oğlunu işe aldırmaya çalışırken (Ki onun oğlu olduğu için değil, benim arkadaşım olduğu için yapıyordum bunu), arkadaşım benim yanımda defalarca, "Anne şimdi Vat...'dayım, ...han'ın yanında. İlgileniyor sağolsun, olacak gibi" diyerek cepten konuşmuştu.
Bir kez değil, belki onlarca kez...
Sonra oğlu buraya girince, ilk görüşmemizde, "Aaaa! Sen niye burdasın, yoksa buralarda şirkette mi çalışıyorsun" dediğinde kendimi tutamadım.
Siz olsanız ne yapardınız?
Sizce ben bir yaşlı kadının canını acıtacak kadar kötü mü yoksa kendimi o ana kadar tutabilmiş güçlü bir irade sahibi biri miyim?
Hangisi?
İşte size günün sorusu...