Kendime düzeltme

Açun son yazımı okudu ve bana haklı olarak, benim farketmediğim bir şeyi hatırlattı. Yazıda sanki annem beni sevmiyor gibi bir hava oluşturmuşum.
Ben işin bu tarafıyla hiç ilgilenmedim. Yani annem beni seviyor mu acaba diye hiç düşünmedim şimdiye kadar. Gerçekten de... Sadece ben sevdim, hem de tarifsiz ve sınırsız bir sevgiyle...
Annem tabii ki beni çok seviyor. Hem de çok çok çok seviyor.
Ama bu önemli değil, benim ona duyduğum sevgi benim için onun beni sevmesinden çok daha önemlidir.
Ona olan sevgimdir beni mutlu eden.
Nedendir bilmem, annem ayrıdır. Birgün sesini duymasam hırçınlaşıyorum.
Annem, dünyalar güzeli annem! Onurlu, şerefli, ağır başlı, vakur ve asil annem!
O nasıl sevilmez ki?
Ona olan sevgimi ifade edecek tek kelime bulamıyorum. Bir tek kelime yoktur, ona olan sevgimi özetleyecek...
Canım anneciğim benim!
Seni çok seviyorum!