Sinmiyor!

Siteye reklam almaya başladık... Fakat hiç içime sinmiyor. Bu siteyi, kendi işimde başka işler yaparken kazandığım parayla kurdum.
Dün cumada hutbe konusu duaydı.
Ya da neydi ya gerçekten?
Farzedelim ki duaydı.
Hoca hutbeyi okurken birden içime, neden bu siteyi bir türlü satamadığıma dair bir düşünce gelip yerleşti. Sonrasında iç sesimin, "Sen onu haram olan parayla kurdun. Allah seni sevdiği için, o siteyi sattırıp sana haram para kazandırmak istemiyor" dediğini duydum.
O kadar rahatsız oldum ki...
Ben burada iş yapmak karşılığında zaten maaşımı alıyorum. Ama arada, başka işler de yapıp para kazandım. Ve o parayla site kurdum.
Bu site kaç kez satıldı, satılacak gibi oldu, bir türlü nihayete ermedi. Derken geçtiğimiz günlerde yeni bir anlaşma ile iyi bir ortak bulduk, yola devam ediyor şimdi...
İlk reklamlar da geldi.
Fakat iki gündür cuma vakti içime doğan o düşünce beni bırakmıyor. Açun'la da paylaştım düşüncemi... Ve sonra şöyle bir karar aldım.
Bu siteyi satmayacağım. Kapatacağım... O haram para da öylece gitsin.
En iyisi bu!
Peki bunu ortağa nasıl diyeceğim?
Henüz bir çözüm bulamadım. Tam düşünüyorken bu yayınladığım iki reklam geldi. Onları yayınladım ama...
Uygun bir dille ortağa durumu açıklayıp siteyi kapatmak istiyorum. Birkaç gün böyle devam edeceğiz uygun bir zemin buluncaya kadar...
İçime sinmiyor.
Haram, haram, haram!
Bir işte çalışırken başka bir iş yapmak haramdır. Yani kalbim ve vicdanım öyle diyor. Ve ben bu haramı işledim maalesef... Hem de nasıl biliyor musunuz?
Nemrut gibi bir nefisle... Dedim ki, "Ben yetenekliyim, yaparım"
Allah beni affetsin!
Allah asla haramı nasip etmesin! Amin!