Acı olanı

Evet bu inanılmaz şeylerin bir de acı tarafı var.
Bunun acı tarafı da, benim böyle bir ortamda çalışıyor olmamdır. Allah'a şükür rızkımızı kazanmış olmaktan dolayı bir memnuniyetsizliğim yok, sadece rızkımı kazanırken birlikte çalışmak zorunda olduğum insanlara (!) dair memnuniyetsizliktir bu...
İdeolojik ayrımlarımız, dünyaya siyasal pencerelerden bakışımızdaki farklılıklarımıza hiç değinmiyorum.
Hiçbir ortak noktamız yok neredeyse... Fakat insansanız, insani noktalarda birtakım ortak paydalara sahip olmanız kadar doğal ne olabilir ki... Maalesef bu noktada bile neredeyse o kadar az ortak noktamız var ki!
İnanamıyorum.
Ve çoğunlukla böyle bir kaderim olduğu (Bu bir kader midir) için de üzülüyorum kendime...
Hep çürük, çarıklar bize denk geldi.
Çoğunlukla sorunu kendimde arıyorum. Ve diyorum ki, çalıştığım her ortamda iyi insanlardan çok kalitesiz olanları vardı. Ve bu kötülerle hep savaşım içinde oldum.
Neden?
Ve barınamadım kötüler arasında... Savaşmadan edemediğim, "Ne halleri varsa görsünler" demeyi başaramadığım için; savaştım sonuna kadar ve sonunda da çekip gittim her defasında...
Buradanda mı gitsem acaba?
Gidebilirim aslında...
Biliyor musunuz, 1997'nin ortalarında bu işe sigortalı olarak başladım. Sadece 1999'da birkaç ay işsiz kaldım. Sonrasında hep çalıştım.
Bundan birkaç yıl öncesine kadar, "Acaba bu mesleği bırakırsam ne olur?" diye soru sararken kendime sanki benden sonrası tufan olur, gibi bir duygu içerisindeydim. O zamanlar işte, işin hayatım, hayatımın iş olduğu dönemlerdi. Ve bu bilinçaltı da buna ait bir koşullanmanın ürünüydü.
Şimdi ise meslekten nefret eder duruma geldim. Halbuki bu mesleği yapmak için nelerden vaçgeçtim.
Şimdi bir yerde iyi bir avukat, belki çok iyi bir üniversitenin felsefe ya da sosyoloji bölümlerinden mezun olmuş mutlu bir insan, ya da çok şirin bir anadolu köyünde bir ögretmendim. Kim bilir!
Ama ben bu mesleği yapmak için beni mutlu edeceği kesin olan bu alternatiflerden vazgeçtim.
Bu mesleğin benim gözümde zerre kadar değeri yok artık... Bunun nedenlerine dair daha sonra çok ayrıntılı şeyler yazmak istiyorum.
Ama şimdi değil...
Şimdi aynı soruyu soruyorum kendime, cevabım ise, "Gidersen senin kurtuluşun olur" şeklinde...
Bu mesleği bırakacağım.
Ya bu meslekteki iyi insanlarla çalışma olanağına kavuşurum ya da bırakırım. Bu böyle devam etmez...
O güzel insanlar da nerde?
Hepsi, o güzel atlara binip gittiler belki de...