5 Haziran 2009 Cuma

Tahammül

Burada sorunlu birkaç tip var.
Onların tümü de bu sistemin yarattığı yaratıklardır. Türkiye'nin geneli bu insanlardan ibaret olsaydı, kesinlikle yaşanmaz bir ülke olurdu burası...
Allah korumuş bizleri...
Yani düşünüyorum da acaba sorun bende mi diye, kesinlikle değil... Yani sorunun tamamı benden kaynaklanmıyor.
Adamlar inanılmaz önyargılı... Burada bir primat dönmesi vardı, sevdiğim biriydi doğrusu... Bir ara bir konsere gitmek için ikimiz Harbiye Açıkhava'da buluşacaktık. Açun'u alıp gittim.
Adam beni Açun'la gördü, bir daha da ağzımı açmadı. Bana hala bile o kadar nefretle bakıyor ki... Gücü yetse beni bir kaşık suda boğacağından hiç şühhem yok.
Ama gücü yetmiyor.
O da moruk çünkü...
Peki neden?
Çünkü Açun başörtülü... Yani eşim başörtülü diye sözde arkadaş dediğim bu insanlıkdışı yaratığın bana uyguladığı faşizm, bana uyguladığı mahalle baskısına bakar mısın?
Ama sineye çekiyoruz işte... Onlarla aynı gökyüzünün altında yaşamaktan pek mutlu değilim ama ne yapalım, var mı bir alternatif?
Bazen eski camiaya dönsem mi, diye içimden geçiriyorum. Bu camiadaki ne kadar çürük, çarık varsa hepsi orada toplandı.
O camiadan zaten kaçıp gelmiştik... Al birini vur ötekine... Alçak olsan, biraz aşağılık bir yapın olsa, gelene ağam gidene paşam gibi bir tavrın, tarzın olsa her yerde rahat edersin.
Ama öyle değiliz işte...
Eşim başörtülü diye benimle bütün irtibatını koparan ve anında bana karşı inanılmaz bir düşmanlıkla dolan biriyle nasıl iyi olabilirim ki?
Gidip alttan mı alsaydım yani?
Onlar ne kadar üzerime gelse ben de o kadar karşı durdum. Allah'a şükür hepsini alt ettik... Dünkü densiz doğrusu iyi bir dayak hakketmişti. Fakat arkadaşım zorda kalacak, benim yüzümden arkadaşım işsiz kalacak diye kendimi çok sıktım.
Yoksa Allah şahittir orada o moruğu doğduğuna pişman edecektim. Yıllardır biriktirdiğim hıncla ona saldırsam, elimden ölüsü çıkardı.
Uff!
Kendimi zor zaptediyorum. Demin ayaklarım beni onun odasına doğru çekti. Zar zor kendimi geri getirdim. Bu içimi nasıl teskin edeceğimi bilmiyorum.
Yani adam olsalar, zerre kadar bir değerleri olsa yanmazdım ama...
Bir de kendilerini bu ülkenin sahipleri olarak görmüyorlar mı?
Ölüyorum o zaman...
Kepaze bir durumda hepsi... Yerlerde sürünüyorlar.
Bu dünya böyle işte... Sen ne kadar dogru olsan, o kadar eğri çıkar karşına...
İstiyorlar ki biat edelim.
İstiyorlar ki onlarla bir olup müslüman kardeşlerimize sövelim.
İstiyorlar ki onlarla bir olup İslam'a saldıranlarla aynı safta yer tutalım.
Yok öyle yağma...
Ben bu kadar açık ve gizli tehdite rağmen hala ve hep dik durduğum için buradaki birkaç kelaynak böyle sinir bozuyor. Onlara da tahammül edeceğiz...
Neyse ki bir elin parmağını geçmeyecek kadarlar. Hepsi o kadar yani...

0 yorum: