Beyrut

Üşüyünce kime sığınmak istersiniz?
Daha doğrusu böyle bir arzu uyanır mı hiç içinizde?
Bana oldu.
Geçtiğimiz yıl, soğuk bir kış gününde Taksim'de İstiklal Caddesi'nde dolaşırken içimden dokunaklı melodiler geçiyordu.
Kalbimin, yaşama çok ısındığı bir anda, bedenim üşüyorken üstelik, Feyruz'un şarkılarına sığınmak istedim.
O kadar güçlü bir arzuydu ki...
Kalbimin tellerine dokunup giden Beyrut melodileriyle dolaştım o koca caddeyi... İçimde ürkek kırlangıçlar uçuşuyordu sanki...
O kış gününde baharı yaşıyordum.
Sabah çisil çisil yağmur yağarken yine aynı duyguyu yaşadım. Üşüdüm, şemsiyem olduğu halde ıslandım.
Kaküllerimden damlayan yağmur damlasında hayatı gördüm, tazeliği gördüm. Yağmurlar yağdıkça bende Feyruz'un şarkılarına sığınma isteği doğdu.
İstanbul'un göbeğinde Feyruz'a sığınmak...
Mutluluk budur.