Sevdiğim yazarlar

Geçenlerde şöyle bir soruyla karşılaştım: En sevdiğin yazar kim?
Düşündüm.
Aklıma o kadar çok isim geldi ki...
Hani bana birini say deseler, susarım.
Biri değil ki sevdiğim.
Birçok...
Birini söylesem, diğerine ayıp olur.
O halde ne yapmalı?
Galiba yapılacak tek şey okumalı ve yazılanlar üzerine düşünülmelidir. Her kitaptan sonra düşünürüm: Acaba bu kitabı okurken yazarına kaç kez dua ettim.
Öyle değil mi?
Okuduğumuz her güzel cümleye bir duayla karşılık versek onlarla cennette buluşuruz değil mi?

Bu arada Halil Cibran'ı çok sevdiğimi söylemeliyim. O onlardan biri... Tıpkı Nizar Kabbani'yi, ve dahası birçok kişiyi sevdiğim gibi yani...

Ağaçlar yeryüzünün
gökkubbeye yazdığı şiirlerdir.
Ama biz onları devirir ve
boşluğumuzu kaydedebilmek için
kağıda dönüştürürüz.

Halil Cibran


--//--

Yatağımın kenarında oturuyor oğlum
Bir şiir okumamı istiyor benden
Gözümden bir damla yaş düşüyor yastığa
Korkuyla izliyor oğlum ve
"Ama baba diyor, bu gözyaşı, şiir değil"
Ona diyorum ki:
Büyüdüğün zaman oğlum
Arap şiir kitaplarını okuyunca
Sözcükle gözyaşının kardeş olduğunu göreceksin
Ve Arap şiirinin yalnızca
Parmaklar arasından çıkan
Bir damla gözyaşı olduğunu...


Nizar Kabbani