Kuşlar gibi...

Bayram

Herkesin bayramı kutlu olsun!
Bu bayram yine yalnızdım. Açun bayramın birinci günü ailesine gitti, ben yine yalnız kaldım burada...
Birkaç arkadaş, akraba falan derken akşam çöktü.
Gidip yeni taşındığımız semtteki bir kafede tekbaşıma çay içtim. Hüzün yaptım...
Saatler biraz ilerleyince evime gidip bir iki filme baktım.
Sonra da gidip uyudum.
Bayram sanki köylere özgü birşeydir gibi geliyor bana... Şehirde onu tadında yaşamak neredeyse imkansızdır.
Kaç yıldır buradayım, hiç hatırladığım bir bayramımım yoktur.
Birtek Zeytinburnu'nda bir evde kalırken ev arkadaşlarımla bayram sabahı gidip sahilde oturmuş, fotoğraflar çektirmiştik. O gün nedense bayram olduğu için çok mutlu olmuştum.
Bu şehre özgü hatırladığım tek anı odur işte... O kalmış belleğimde!
Peki bayramlarım nasıl geçti derseniz, anlatayım:
Eskiden bayram sabahları kalkar namaza gider, gelir uyurdum akşama kadar... Akşam da çıkar sevdiğim kafelerden birine gider oturur çay, kahve içerdim. Biraz açıldıktan sonra da bir arkadaşımı alır kebap keyfi yapmaya giderdik.
Sonra yine kafe, yine kahve, çay ve sigara...
Gece olunca da döner evimize gelirdik.
Fakat...
Evlendikten sonra eğer bayramı tekbaşıma geçirmişsem genelde şöyle yapardım:
Sabah erkenkenden kalkar Açun'u, ailemi ve onun ailesini arar tek tek bayramlaştıktan sonra da gider biraz daha, yani saat 11-12'ye kadar uyurdum.
Sonra kalkar evde bir kahvaltı yapar, kurulur televizyonun önüne akşam olmasını beklerdim.
Dün de öyle yaptım.
Eskiden tek farkı, eskiden akşamı uyuyarak karşılardım, şimdi ise televizyon karşısında ya bir dergi karıştırırken ya da televizyon izlerken, ya da tavanı izleyip derin derin düşünürken beklerim akşamı...
Akşam olunca da alır yalnızlığımı giderim bir kafeye önce güzel bir kahve, ardından da çayla devam ederim.
Ara ara tatlı falan alırım.
Vs...
Özet:
Bayram köy yerinde güzeldir. Ben şehre geldim geleli bayram benim için hüzün günü olmuştur.

Herkese yeniden mutlu bayramlar!

Günbirlik

Dün Kayseri'ye gittim, geldim.
Sabah uçağıyla gittim, akşam uçağıyla döndüm... Akşama doğru karla kaplı Erciyes'ten gelen ayazla iyice üşüdüm.
Hasta olmaktan korkuyorum, neyse ki korktuğum olmadı. Sağ salim evime döndüm. Şükürler olsun!

İzlenimlerimi daha sonra yazarım.

Yenilik

Yeni bir ev, yeni bir eşya, yeni bir başka şey... Yeniliklere zor alışan biriyim. O nedenle hala evime alışamadım.
Bugün bize verdiği nimetlerden dolayı Allah'a şükrediyorum.
Biz daha mütevazi bir evi hayal ederken o bize düşleyemediğimiz kadar güzel bir ev nasip etti.
Allah'ım! Biliyorsun ki biz senin bize sunduğun şeylerin her türlüsüyle mutlu olmuştuk.
Az da olsa, çok da olsa sen verdin.
Şimdi bizi, yine kereminle, lütfunla kendi mülküne bekçi kıldın. Binlerce kez şükürler olsun!
Mülk Allah'ındır!

Hayat

Bir keman taksimi tadında hayatım sürsün isterim, insanın içine dokunup yumuşak s'ler çizerek gideninden...
Bazen ağlatsın, bazen sükuna erdirsin, bazen uzasın bir ritimde ahengini bozmadan...
Öylesine güzel, narin içten ve acıtarak da olsa, mutlu edeninden...
Sonra...
Derin bir nefes aldıktan sonra usulca bitsin, yumuşak, ruha dokunan son bir melodiyle...
O son nefeste birtek serçelerin kanat çırpışları sükunetimi bozsun isterim.

Derken

Ev aldık, taşındık derken buradayız işte...
Evin işleri hala bitmedi. Maalesef ilk gün çalışan kombi ikinci gün bozuldu. Eski ev sahibimiz de, yıllardır sorunsuz kullandığını söylüyor.
Onunla uğraşıyoruz.
Demek ki oluyormuş böyle şeyler...
Normaldir.
Evi beğenerek aldık. Çamlıca'da... Kendi bahçesi, hemen yanında parkı, oyun sahası vs. var.
Bize fazlasıyla yetiyor.
Evin ön tarafında da müthiş bir cami var.
Rabbim güzel güzel oturmayı nasip eder inşallah!

Dua

Güzel şeyler oluyor. Herkesten dua istiyoruz.