Bayram

Herkesin bayramı kutlu olsun!
Bu bayram yine yalnızdım. Açun bayramın birinci günü ailesine gitti, ben yine yalnız kaldım burada...
Birkaç arkadaş, akraba falan derken akşam çöktü.
Gidip yeni taşındığımız semtteki bir kafede tekbaşıma çay içtim. Hüzün yaptım...
Saatler biraz ilerleyince evime gidip bir iki filme baktım.
Sonra da gidip uyudum.
Bayram sanki köylere özgü birşeydir gibi geliyor bana... Şehirde onu tadında yaşamak neredeyse imkansızdır.
Kaç yıldır buradayım, hiç hatırladığım bir bayramımım yoktur.
Birtek Zeytinburnu'nda bir evde kalırken ev arkadaşlarımla bayram sabahı gidip sahilde oturmuş, fotoğraflar çektirmiştik. O gün nedense bayram olduğu için çok mutlu olmuştum.
Bu şehre özgü hatırladığım tek anı odur işte... O kalmış belleğimde!
Peki bayramlarım nasıl geçti derseniz, anlatayım:
Eskiden bayram sabahları kalkar namaza gider, gelir uyurdum akşama kadar... Akşam da çıkar sevdiğim kafelerden birine gider oturur çay, kahve içerdim. Biraz açıldıktan sonra da bir arkadaşımı alır kebap keyfi yapmaya giderdik.
Sonra yine kafe, yine kahve, çay ve sigara...
Gece olunca da döner evimize gelirdik.
Fakat...
Evlendikten sonra eğer bayramı tekbaşıma geçirmişsem genelde şöyle yapardım:
Sabah erkenkenden kalkar Açun'u, ailemi ve onun ailesini arar tek tek bayramlaştıktan sonra da gider biraz daha, yani saat 11-12'ye kadar uyurdum.
Sonra kalkar evde bir kahvaltı yapar, kurulur televizyonun önüne akşam olmasını beklerdim.
Dün de öyle yaptım.
Eskiden tek farkı, eskiden akşamı uyuyarak karşılardım, şimdi ise televizyon karşısında ya bir dergi karıştırırken ya da televizyon izlerken, ya da tavanı izleyip derin derin düşünürken beklerim akşamı...
Akşam olunca da alır yalnızlığımı giderim bir kafeye önce güzel bir kahve, ardından da çayla devam ederim.
Ara ara tatlı falan alırım.
Vs...
Özet:
Bayram köy yerinde güzeldir. Ben şehre geldim geleli bayram benim için hüzün günü olmuştur.

Herkese yeniden mutlu bayramlar!