Kitap

Dün evde yatarken Şems-i Tebrizi'nin Makalatı'na göz gezdirdim.
İlginç, okunması gereken bir kitaptır. İrticalen yapılmış konuşma notlarını içerdiği için de keyiflidir.
Benim kitapla olan maceram çok eskilere dayanmaz...
Üniversiteye geldiğim güne kadar, ders kitapları hariç sanırım bitirdiğim bir kitap yoktu.
Almışımdır elime ama bitirmemiş, alıp biraz baktıktan sonra da atmışımdır. Yani hatırladığım kadarıyla öyleydi.
Fakat üniversiteye geldiğimde kitap dünyasıyla tanıştım bir arkadaş vasıtasıyla... Üniversitenin tam arkasında, Diyanet Yayınları'nın yeri vardı. Orada zaman zaman kampanyalar yapılıyordu.
Ramazan ayındaki bir kampanya sırasında arkadaşım Orhan'la birlikte oraya gidip, Ali Şeriati'nin neredeyse Türkçe'ye çevrilmiş bütün kitaplarını almıştık... Benim ilk ciddi kitap olayım budur.
O kitapları alıp tek tek okudum. Ve deyim yerindeyse dünyam değişti. Okula gelip giderken hep yanımda bir kitap olurdu. Okumayı o kadar seviyordum ki...
Sonra üniversite 2 ile 3'te doğru dürüst okuyamadım.
Fakat üniversite son sınıfta, işte o son sınıfta gerçek anlamda bir kitap kurdu oldum.
Şimdiye kadar okuduğum kitapların yüzde 70'ini sanırım o yıl ve devam eden yıl okudum. O kadar mutluydum ki...
Kitaplar dünyasına daldığım o yıl, geriye dönüp baktığımda şimdi, gerçek anlamda mutluluğu tattığım yıl olmuş... Okudukça, bilgilendikçe, aydınlandıkça mutlu olmuştum. O günden beridir, ne vakit bir kitaba elim uzansa aynı mutluluğu hissederim.
Peki şimdilerde okuyor muyum?
Maalesef, mesleki okumalar dışında pek okuyamıyorum. O nedenle çok mutsuzum... Ne vakit kitap okuyan birini görsem içim erir. Bazen metrobüste başını eğip kitabını okuyanları görürürüm, o kadar özenirim ki onlara...
İşte yoruluyorum. Akşam eve gittiğimde okuyacak olsam hemen uyku bastırır. Nasıl yapacağım, bu soruna nasıl bir çare bulacağım bilmiyorum. Ama bir çare bulmalı... Zira yeniden o mutluluğu, kitap okurken duyduğum o mutluluğu yaşamak istiyorum. Yeniden ve sonsuza dek...