Bugün okuduğum bir yazı beni alt üst etti.
Geçtiğimiz yıl kaybettiğim can dostum, arkadaşım, ortağımın ölümünün üzerinden 1 yıl geçti.
Bugün, onun kardeşinin yazdığı bir şiiri tesadüfen okudum. Gidip bir köşede hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Bu acıyan kalbimi gözyaşıyla onmak dışında maalesef pek bir çare yok...
Allah'ım veren de sensin, alan da sen... Kabul.
Ama ölüm acıdır.
Bunu biliyorum, hem o kadar acı ki...
Kalbimi teskin etmeye çalışırken gözüm Radikal'e gitti. Manşetinde, Elazığ'daki depremde annesi ve kardeşini yitiren 8 yaşındaki Keko'nun dramı vardı.
Haberi okuyunca gözyaşlarım sel olup aktı.
Söyleyecek söz bulamıyorum. Sadece dua etmek gerek belki de... Allah'ım yetimleri koruyan sensin. Bir yetimi (SAV) alemlere efendi kılan sendin. Keko'yu ve onun şahsında tüm yetim ve öksüzleri sen koru... Amin!
Haberin detayı bu linkte: http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetay&ArticleID=985008&Date=11.03.2010&CategoryID=77
11 Mart 2010 Perşembe
Acı
Gönderen eski zaman zaman: 00:31
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
Keko...depremde mağdur olan herkes için dua ettim ama o çocuk bir başkaydı..Annesinin mezarından ayrılmak istemeyişi ve mezara sımsıkı sarılışı içimi öyle acıttı ki...Dualar gönderdim Rabbime.Günahkar bir ağızdan bir masum için dualar gönderdim kabul ederse Yaradan...Ve kendime kızdım Keko'nun Babasının metaneti karşısında... çalışmak için Almanyaya gittiğinde doğan küçük oğlunu hiç göremeden toprağa vermiş olmasına rağmen nasılda metanetli idi ...O köydeki insanların konuşlmalarını dinledikçe imanlarına,inançlarına hayran kaldım...Allah onların yüzünü güldürsün iki cihanda,Rabbim onları çok sevsin çok...
Amin...
Keko beni fena ağlattı. Bugün o kadar çok gözüm yaşardı ki, anlatamam.
Beni de en çok etkileyen sahne enkazın altına girip orada durmasıydı.
Allah'ım, Allah'ım, Ey Allah'ım! O ne acı bir tabloydu.
Kaybetmek o kadar korkunç ki... En kötüsü ölümdür. Bilirsiniz bir daha gelmeyecek... Bilirsiniz artık yok. İçinizde bir boşluk hissedersiniz, nefes aldırmayan bir boşluk...
Keko beni çok etkiledi.
Babasına gelince de...
Onunki metanet değildir. O kaybeden bir insanın ansızın yakalanışıdır. Işığa tutulmuş bir tavşan gibi olur insan bu durumda...
Bakışlar donuklaşır, durur kalırsın öyle...
O baba bu gece ağlayacak. Yarın ağlayacak, bir sonraki gün ağlayacak...
Herkes çekip gittiğinde o Keko'yla başbaşa kaldığı gün ağlayacak... Asıl o gün görmeli o babayı...
Keko... Ah Keko!
Rabbim, en büyük merhamet sahibidir. O bir yetimi (S.A.V) alemlerin efendisi yapandır. Keko'yu en iyi O korur. Allah, her daim onunla olsun.
Amin!
Yorum Gönder