5 Temmuz 2010 Pazartesi

Yeniden

Yeni binadayız.
Keçinin sevmediği ot burnunun dibinde biter derler ya aynen öyle oldu. Sekreterle sırt sırta çalışıyoruz, iyi mi?
Dünyanın en büyük işkencesi bir erkek için hiç durmadan konuşan düzeysiz bir kadını dinlemek zorunda olmaktır, sanırım...
Şimdilik sessiz duruyor.
Ama sesi çıktığı an arıza çıkaracağımı biliyor. İlk gün, "Beni niye buraya vermişler. Sesine irrite olduğum biriyle neden beni sırt sırta vermişler" diye söylendim. O da duydu bunu...
Sanırım mesajı almıştır. Bugün gayet huzurlu, sessiz, sakin bir gün geçiriyorum. Eski binayı özlüyor muyum, evet...
Buranın bütün lüksüne, bütün imkanlarına rağmen orası daha güzel, daha samimi ve sıcaktı.
Herşey için hayırlısı olsun. Umarım burası bize şans ve bereket, huzur getirir.

0 yorum: