Beyazıt

Bu yılki geleneksel ramazan etkinlikleri Sultanahmet yerine Beyazıt Meydanı'nda yapılacakmış...
Haberi sabah okurken bir an dalıp gitmişim. O meydana ilk ayak bastığım günü, İstanbul Üniversitesi'nin o tarihi kapısını gördüğüm o anı hatırladım. Kayıt yapmaya gelmiştik...
Beyazıt Meydanı'na çıktığımızda bir anda o kapıyı gördüğümde deyim yerindeyse büyülenmiştim. Kaç gece o kapıdan içeri girme düşüyle uykuya yatmıştım kim bilir. Ve işte ordaydım.
Az sonra da o kapıdan içeri girdim. O kadar mutluydum ki...
Sonra okul başladı.
Ev arkadaşım Beyazıt Meydanı'ndaki o çay bahçesinde çalışıyordu. Bir taraftan okuyor, bir taraftan da çalışıyordu. Ders çıkışı onun yanına gider, orada oturur akşamı getirirdim.
Sonra da çıkıp eve giderdim.
O yıl öyle geçti. Okul, ev ve beyazıt meydanı üçgeninde geçen bir hayat, yine beyazıt meydanının içinde olduğu başka bir mecra daha kazanarak devam etti.
Staja başladım.
Başlamadan birkaç gün önceydi. O yıl okulun son günüydü... Arkadaşlarla çıkıp okul kapısına kadar gelmiştik. Bir anda Ali arkadaşımın elinden fotoğraf makinesini kaptığım gibi Beyazıt Meydanı'nı çektim.
O yaz o fotoğraf hep yanımda kaldı.
Her iş yaptığımda o fotoğrafa bakar, o son günü hatırlardım. Fotoğrafta ne mi vardı? Aslında pekbir şey yoktu.
O fotoğrafta olan şey, o güne ait anıydı işte...
O yaz benim İstanbul'daki ilk yazımdı. Doğrusu işimi çok sevdiğim için pek memleketi özlememiştim. Ama özlediğim birşey vardı, 14 Eylül... O tarihte okul açılacaktı ve özlediğim tüm arkadaşlarla yeniden birlikte olacaktım.
Derken o yaz da bitti. Okulun 2. sınıfı başladı, Edebiyat'ta, Hukuk'ta, Tarih'te, İktisat'taki bütün arkadaşlar (Ki çoğu hemşerimdi) geldi. Hasret giderdik...
Hepsi İstanbul'u özlemişlerdi, bense onları...
O yıl başörtüsü protesto hareketleri başladı. Beyazıt Meydanı simge oldu. Tüm eylemler orada yapılıyordu. Okulda olduğum sırada ben de o eylemlere katılıyordum. Çoğunlukla da buraya işimin bir gereği olarak görevli olarak gittim.
O meydanda kim bilir kaç iş yaptım?
Benim ilk staj yerimdi orası...
Profesyonelliğe geçişim de yine orada oldu.
Bu yıl anlaşılan o ki Beyazıt Meydanı yine uğrak yerimiz olacak... Seviyorum o meydanı...