Son

Biten bütün güzel şeyler gibi burası da bitiyor. Taşınıyoruz... Bugün bu binadaki son günümüz.
Yarın yeni binada olacağız...
Bundan 8 yıl önce geldiğimizde buraya belki klişe bir laf gibi gelecek ama heppimiz 8 yıl daha genctik. Aradan geçen süreç içerisinde dönüp geriye baktığımda o kadar şey oldu ki...
Daha önce hiç yaşamadığım kadar büyük acıları bu 8 yıl içinde gördüm. Daha önce hiç tatmadığım kadar güzel olan duyguları da yine bu 8 yıla sığdırmışım.
Sabah arkadaşlarla konuşurken buranın bize kattıklarını anlattık... Buraya sadece bizim birimden 34 kişi gelmiştik.
Bekar olanların yarısı burada evlendi. Önceden evlenen birçoğu da burada babalık/anneliği tattı.
Bu 8 yıl unutulur mu hiç?
Ben asla unutmayacağım. Burayı, buradaki kafeleri, buraya gelen yolları, manzarasını, sükunetini, kalabalığını... Herşeyini çok seviyordum. Özleyeceğim burayı...
Bu arada gideceğimiz plazada facebook ve sanırım blog da engelli... Eğer o engeli aşabilirsek yine yazarım buradan olan biteni... Ama aşamasak da, burası böyle atıl kalacak...
Eğer atıl kalırsa bilin ki, burası da buraya ait güzelliklerden biriydi.
Evet...
Son söz: Gitmek güzel değil... İnsan bir yaştan sonra alışkanlıklarını bırakınca inanılmaz hüzünleniyormuş.
Bunu bugün bir kez daha anladım.