24 Haziran 2009 Çarşamba

Çok severim!

Üç yıl önce galiba memlekete giderken Keban Barajı'nın kenarından geçiyoruz. Gülüşkür Köprüsü'ne gelmeme az kalmıştı. Sabahtı, uyanmıştım.
Çünkü güneş yükselmeye başlamıştı.
Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak ve Keban'ın o maviliğini izleyip hülyalara dalmak da müthiş bir duygudur.
Radyoda bu türkü çalıyordu. Öteden beri halk müziğini severim. Ama bunu çok sevmiştim, müziği beni o an o kadar mutlu etmişti ki...
Bugün dinlemek istedim. Ve galiba memleket özlemidir bunu bana dinleten yeniden...

0 yorum: