Üç yıl önce galiba memlekete giderken Keban Barajı'nın kenarından geçiyoruz. Gülüşkür Köprüsü'ne gelmeme az kalmıştı. Sabahtı, uyanmıştım.
Çünkü güneş yükselmeye başlamıştı.
Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak ve Keban'ın o maviliğini izleyip hülyalara dalmak da müthiş bir duygudur.
Radyoda bu türkü çalıyordu. Öteden beri halk müziğini severim. Ama bunu çok sevmiştim, müziği beni o an o kadar mutlu etmişti ki...
Bugün dinlemek istedim. Ve galiba memleket özlemidir bunu bana dinleten yeniden...
24 Haziran 2009 Çarşamba
Çok severim!
Gönderen eski zaman zaman: 02:51
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder